Kuncewicz, Konstanty (1903–1982)

Urodził się w 1903 r. w Łoźnikach pod Wilnem, w tej samej miejscowości, z której pochodził młodszy od niego Bronisław Dowgiałło. Po II wojnie światowej zamieszkał w Polsce, początkowo w Sołdanach w powiecie giżyckim, a od 1966 r. w Giżycku.

Gry na cymbałach nauczył się od starszego brata Wincentego Kuncewicza, który posiadał instrument wykonany przez miejscowego budowniczego z Łoźnik. Konstanty rozpoczął muzykowanie około 1912 r. W rodzinnej miejscowości grywał wspólnie z ojcem i braćmi. Rodzinne muzykowanie obejmowało wesela, chrzciny, wieczorynki i inne uroczystości; w miejscowych kapelach występowały m.in. skrzypce, cymbały, harmonia, klarnet i bęben.

Po wojnie grywał przede wszystkim solo podczas lokalnych i rodzinnych uroczystości. W 1971 r. jego grę zarejestrowano dla Rozgłośni Polskiego Radia w Olsztynie. Od początku lat 70. uczestniczył w przeglądach i wydarzeniach folklorystycznych na północy Polski. W 1979 r. otrzymał Nagrodę im. Oskara Kolberga.

Grał m.in. na cymbałach wykonanych około 1920 r. w Łoźnikach Górnych. W latach 30. XX w. zbudował również własny instrument.