Sielicki, Franciszek (1924–2008)

Urodził się w 1924 r. we wsi Mikulino w gminie Dołhinów, w powiecie wilejskim. Jako jeden z pierwszych informatorów opowiadał o sowieckich wysiedleniach rozpoczętych w 1940 r. Od 1944 r. służył w II Armii Wojska Polskiego. Po wojnie zamieszkał w Wołowie na Dolnym Śląsku. Pracował m.in. w kopalni glinki.

Pochodził z rodziny o tradycjach muzycznych. Dziadek grał na skrzypcach. Muzykowali również dwaj starsi bracia: jeden, zmarły podczas służby wojskowej jeszcze przed wojną, grał na kilku instrumentach, drugi był harmonistą.

Sielicki rozpoczął czynne muzykowanie w 1936 r., gdy jego bracia odbywali służbę wojskową. Grał na ich instrumentach podczas zabaw, a przed wojną również na weselach. Posługiwał się gitarą, harmonią lub akordeonem oraz cymbałami. W miejscowych kapelach występowały skrzypce, harmonia, cymbały i bęben; na większych weselach również dodatkowi instrumentaliści.

Po wojnie, w latach 1946–1967, grywał na weselach na skrzypcach, trąbce, cymbałach, harmonii i bębnie jednostronnym. Później przez pewien czas muzykował prywatnie na akordeonie i gitarze. W latach 1978–1980 ponownie powrócił do cymbałów i uczestniczył w działalności zespołów folklorystycznych na Dolnym Śląsku.

Grał m.in. na czternastopasmowych cymbałach związanych z Wincentym Kaduszkiewiczem. Zachował rozbudowaną wiedzę dotyczącą dawnego strojenia, repertuaru i praktyki weselnej.