Pawluszkiewicz, Antoni (1909–1995)

Urodził się w 1909 r. w Oszmianie w województwie wileńskim. Od 1946 r. mieszkał w Lidzbarku Warmińskim.

Cymbałami zainteresował się jako około dwunastoletni chłopiec, obserwując miejscowych muzykantów. Pierwszy instrument kupił od starszego cymbalisty z okolicy. Grał ze słuchu i nie korzystał z zapisu nutowego. Od 1924 r. występował zarówno na cymbałach, jak i skrzypcach, przede wszystkim na zabawach i weselach. W najprostszym składzie wystarczały skrzypce i cymbały; na większych weselach dochodziły harmonia guzikowa i bębenek jednostronny.

Po wojnie przez kilka lat grał w kapeli obejmującej skrzypce, cymbały, klarnet, harmonię trzyrzędową i bębenek. Od lat 50. do początku lat 70. muzykował głównie prywatnie. Od 1978 r. brał udział w Zjazdach Cymbalistów w Lidzbarku Warmińskim, a w 1980 r. znalazł się w pięcioosobowej grupie cymbalistów występującej w Kazimierzu Dolnym. W latach 80. występował także w duecie z Kazimierzem Zienkiewiczem.

Zajmował się budową cymbałów. Do 1982 r. wykonał około dziewięciu instrumentów, pierwszy w 1946 r.; część trafiła do szkół i służyła do nauki gry.