Paszkiewicz, Antoni (1916–2002)

Urodził się w 1916 r. we wsi Rukojny w powiecie wileńskim. W latach 30. uczył się w Wilnie zawodu cukiernika. Od 1944 r. służył w I Armii Wojska Polskiego. Został ciężko ranny w Berlinie 30 kwietnia 1945 r. i opuścił szpital dopiero w październiku 1946 r. Po powrocie na Wileńszczyznę pracował w kołchozie i przetwórstwie owocowo-warzywnym. Do Polski przyjechał z drugą falą przesiedleńców w 1957 r.; od 1958 r. mieszkał w Legnicy i pracował w państwowej straży pożarnej.

W rodzinie nie było wcześniejszych tradycji instrumentalnych. Cymbałami zainteresował się jako dziesięcio- lub jedenastoletni chłopiec. Gry nauczył się od harmonisty Jana Romanowskiego, który dostrzegł jego zdolności muzyczne i zaczął zabierać go do wspólnego muzykowania.

Pierwszy raz wystąpił na weselu w 1934 r. Przed wojną grał na weselach i zabawach w miejscowościach wokół Wilna, w zespołach złożonych m.in. ze skrzypiec, cymbałów, harmonii i bębna. Muzykował ze słuchu.

Po wojnie nadal grywał prywatnie, a po osiedleniu się w Legnicy uczestniczył również w spotkaniach i prezentacjach tradycyjnego muzykowania.