Hasło biograficzne

Mikasiūnas, Leonas (1920–1997)

Leonas Mikasiūnas urodził się w lutym 1920 r. w Suboczy (Subačius) w okolicach Poniewieża. Jego ojciec Daniel, pochodzenia białoruskiego, był murarzem i zdunem. Przybył wcześniej z Postaw do Hoduciszek (Adutiškis), gdzie pracował przy budowie murowanego kościoła i poznał przyszłą żonę Adelę. W czasie I wojny światowej rodzina została zmuszona do opuszczenia okolic Hoduciszek i znalazła się w rejonie Poniewieża; po wojnie powróciła do Hoduciszek.

Od młodości uczestniczył w miejscowym życiu muzycznym. Prawdopodobnie początkowo grał na bębnie w orkiestrze utworzonej przez organistę Leonasa Bielinisa. W 1937 r. poznał wiejskiego muzyka Vladziuka Pilinskasa ze wsi Sakuny i zaczął samodzielnie uczyć się gry na cymbałach ze słuchu. Początkowo wykonywał pieśni, następnie walce, polki i krakowiaki. Wspólnie z Pilinskasem grywał na weselach i wiejskich zabawach. Uczestniczył również w zapustnych korowodach oraz obchodach Trzech Króli.

W 1942 r. poślubił Marytė, poznaną we wsi Dowejsie (Davaisiai). Po II wojnie światowej mieszkał z rodziną w Hoduciszkach. Pracował m.in. jako sekretarz gminy, w sklepie z artykułami rolnymi, na budowach oraz jako magazynier w warsztatach miejscowego gospodarstwa państwowego. Wykonywał również piece i pomniki.

W latach 1970–1996 był związany z kapelą z Hoduciszek utworzoną z inicjatywy V. Vrublauskasa; regularną grę na cymbałach wznowił w 1975 r. Kupił wówczas stary instrument i ponownie wykonywał przede wszystkim walce i polki. Jego ulubioną pieśnią była „W cichy wieczór” (Tyliajam vakare). Kapela została później związana z zespołem etnograficznym z Łoździan-Hoduciszek, w którym śpiewała również jego żona.

W kolejnych latach uczestniczył z zespołem w wydarzeniach folklorystycznych na Litwie, m.in. festiwalach „Skamba, skamba kankliai”, „Griežynė” oraz „Baltica ’96”, a także w występach w Wilnie. W 1992 r., podczas realizacji programu telewizyjnego Po savo stogu w Hoduciszkach, zagrał na cymbałach podczas obchodów złotych godów swoich i żony; w nagraniu uczestniczyli również akordeonista Leopoldas Adomėlis i skrzypek S. Bučėlis.

Należał do starszego pokolenia cymbalistów okolic Hoduciszek. Jego sposób gry i miejscowy repertuar stanowiły jedno ze źródeł tradycji przejętej przez młodszego cymbalistę Stasysa Rumbutisa.

Aktywnie grał na cymbałach do 1996 r. Zmarł w 1997 r. i został pochowany na cmentarzu w Hoduciszkach.

Źródła

Źródła: „Kurier Wileński”, 5 września 1995; informacje rodzinne przekazane przez córkę Danutė Gintautienė za pośrednictwem Katarzyny Cibulskė; Mindaugas Karčemarskas, „Cimbolai Lietuvoje: praeitis ir šiandiena”, Tautosakos darbai, XXXII, 2006, s. 209; tenże, „Cimbolai ir muzikavimo jais tradicija Lietuvoje”, Lietuvos muzikologija, t. 8, 2007, s. 154–155.