Kaczanowski, Piotr (1934–2011)
Piotr Kaczanowski urodził się w 1934 roku w Jezierszczyźnie, obecnie Antupiai na Litwie. Naukę gry na cymbałach rozpoczął w 1944 roku u Józefa Jurałowicza z Jarmoliszek, a następnie kontynuował ją u jego córki Marii Zagubowicz. Już jako szesnastolatek grał w kapelach weselnych. Współpracował m.in. ze Stanisławem Andruszkiewiczem, Janem Bogdańskim i Aleksandrem Czetyrkowskim.
Grał na weselach i zabawach, a jednocześnie uczestniczył w działalności scenicznej, współpracując z zespołem „Rudomianka” i występując m.in. podczas Festiwalu Kultury Kresowej w Mrągowie. Był również kantorem podczas uroczystości pogrzebowych. Jego repertuar obejmował krakowiaki, mazurki, oberki, walce i polki, w tym polki białoruskie.
Kaczanowski uczył gry Józefa Kuczkę, Władysława Wiszniewskiego, Czesława Kaczanowskiego i Władysława Czekana. Nauczanie prowadził ze słuchu i poprzez bezpośrednią demonstrację. Znany był z umiejętności gry na cymbałach przy strunach zasłoniętych ręcznikiem.
Sam budował i naprawiał instrumenty. Do wykonywania pałeczek wykorzystywał m.in. pleksiglas pochodzący z szyby wraku samolotu. Jego grę utrwalono w nagraniach i zapisach nutowych znajdujących się w polskich i litewskich zbiorach. W późniejszym okresie życia pełnił również funkcję zarządcy cmentarza w Rudominie.
Źródła
Źródła: korespondencja prywatna Anny Masiul, córki Piotra Kaczanowskiego, z autorem z 17 października 2025 roku; Leokadia Drozd, „Ostatni cymbalista z Rudominy”, Kurier Wileński, 3 listopada 1994; Tomasz M. Nowak, Tradycyjna kultura taneczna Wileńszczyzny do 1939 roku, Centrum Kultury Gminy Ełk, 2014; Evaldas Vyčinas, Muzika cimbolams, 2012; archiwum cyfrowe ePaveldas.