Bukiej, Antoni (1918–2010)

Urodził się w 1918 r. we wsi Dziemiany, zapisywanej w źródłach także jako Dziewiany, w województwie wileńskim. Pochodził z rodziny rolniczej o silnych tradycjach muzycznych. Gry na cymbałach zaczął uczyć się w wieku trzynastu lat od starszego brata Władysława. Rodzina Bukiejów tworzyła własną kapelę: Władysław grał na wykonanych przez siebie cymbałach, Józef na własnoręcznie zbudowanej harmonii trzyrzędowej, a Antoni początkowo na zrobionej przez siebie bałałajce. Z czasem opanował również cymbały.

W latach 1935–1939 regularnie występował na weselach, zabawach i wieczorynkach. Grał repertuar polski i rosyjski; w miejscowych kapelach cymbałom towarzyszyły m.in. skrzypce, harmonia, klarnet i bęben.

W czasie wojny wraz z rodziną został wywieziony do Kazachstanu, a później znalazł się w wojsku, służąc ostatecznie w I Armii Wojska Polskiego. Od 1946 r. mieszkał na Pomorzu Zachodnim, kolejno m.in. w Koszalinie i Rymaniu, a od 1995 r. w Kołobrzegu.

Po wojnie na wiele lat zarzucił grę na cymbałach, sporadycznie sięgając po mandolinę. Do cymbałów powrócił w latach 70., a od 1988 r. ponownie występował publicznie podczas przeglądów i spotkań folklorystycznych.

Rodzina Bukiejów zajmowała się także budową instrumentów. Władysław i Józef wykonywali cymbały na sprzedaż, a Antoni pomagał im w pracy. W 1970 r. zbudował własny instrument. W rodzinnych stronach wykonywano zarówno większe cymbały przeznaczone do gry z akordeonem lub bajanem, jak i mniejsze, dostosowane do harmonii dwu- i trzyrzędowych.