Sipowicz, Justyn (1913–2006)
Justyn Sipowicz urodził się w 1913 roku we wsi Dworzyszcze Biruckie w gminie Nowy Pohost, w powiecie brasławskim województwa wileńskiego. W rodzinie nie było tradycji instrumentalnych. Jako dziecko próbował gry na harmonii guzikowej kupionej przez ojca, lecz nie zainteresował się wówczas instrumentem.
Do cymbałów zachęciła go dopiero obserwacja sąsiada, skrzypka Mikołaja Margiela, który uczył własnego brata gry na tym instrumencie. Około dziesiątego roku życia Sipowicz zaczął samodzielnie naśladować zasłyszane melodie, ucząc się m.in. polek i walców. W wieku około czternastu–piętnastu lat zbudował własne cymbały.
Następnie założył trzyosobową kapelę z Janem Subotką na skrzypcach i Józefem Sardyką na harmonii guzikowej. Zespół grywał na weselach i zabawach. Sipowicz zapamiętał zarówno wielodniowy charakter dawnych wesel, system wynagradzania muzykantów przez tzw. marsze, jak i zwyczaj wygłaszania przez muzyków żartobliwych, rymowanych życzeń dla gości. W wieku dwudziestu ośmiu lat przeniósł się do Mior, gdzie założył rodzinę i zaprzestał regularnego grania.
W czasie wojny został powołany do wojska, lecz po zbombardowaniu stacji kolejowej w Miorach dostał się wraz z innymi do przymusowej pracy przy kopaniu okopów. Po rozproszeniu niemieckich strażników wrócił do domu. W 1946 roku osiadł w Mieszkowicach.
Źródła
Źródła: Bogdan Matławski, Cymbaliści na Pomorzu Zachodnim po 1945 roku, s. 50–52.