Pawłowski, Julian (1923–2002)
Julian Pawłowski urodził się 3 listopada 1923 roku we wsi Jasiukówka w powiecie wilejskim. Pochodził z muzykalnej rodziny. Jego ojciec grał na cymbałach, a brat Franciszek na skrzypcach i cymbałach. Julian rozpoczął grę w wieku trzynastu lat i wraz z ojcem i bratem występował w rodzinnej kapeli w Jasiukówce i okolicznych miejscowościach.
W 1941 roku cała rodzina została deportowana w głąb ZSRR. Pawłowscy zabrali ze sobą cymbały i skrzypce. Na zesłaniu grywali podczas zabaw organizowanych przez deportowanych, otrzymując za muzykę pieniądze lub żywność. Po wykonaniu podczas jednej z zabaw „Jeszcze Polska nie zginęła” zostali wezwani przez miejscowe władze i otrzymali zakaz odpłatnego muzykowania. Pawłowski wspominał również zabawę, podczas której na życzenie dyrektora szpitala Kotkina kapela wykonała żydowską polkę.
W 1943 roku wstąpił do I Armii Wojska Polskiego i przeszedł z nią szlak bojowy do Berlina. W 1946 roku jako osadnik wojskowy zamieszkał w Moraczu koło Przybiernowa. W tym samym roku podczas pierwszych polskich dożynek w Kamieniu Pomorskim zagrał i zaśpiewał „Rotę”.
Źródła
Źródła: Bogdan Matławski, Cymbaliści na Pomorzu Zachodnim po 1945 roku, s. 34–35.