Kisarewski, Jan (1904–1993)

Urodził się w 1904 roku w Świrze w powiecie święciańskim, w województwie wileńskim. W 1930 roku wraz z rodziną przeniósł się do Augustowa.
Tradycje muzyczne były obecne w jego rodzinie. Jego wuj grał na harmonii guzikowej i cymbałach, muzykowali również bracia. Kisarewski rozpoczął grę na cymbałach w wieku około piętnastu lat. W młodości grywał do tańca i podczas prywatnych uroczystości.
Po przeniesieniu do Augustowa kupił cymbały i skrzypce wykonane przez białostockiego budowniczego instrumentów Dymbera. W latach 30. występował w kapeli złożonej m.in. ze skrzypiec, cymbałów i harmonii. W późniejszym okresie muzykował także ze swoimi synami.
Po około dwudziestopięcioletniej przerwie powrócił do gry na cymbałach w 1973 roku. Uczestniczył w przeglądach i turniejach instrumentalistów w Lidzbarku Warmińskim, Gryfinie i Węgorzewie. W 1988 roku, mając 84 lata, wziął udział w I Turnieju Cymbalistów Polski Północnej i Zachodniej w Gryfinie. Wraz ze Stanisławem Michniewiczem był najstarszym uczestnikiem imprezy.
Po wojnie zajmował się również budową cymbałów. W ciągu około dwudziestu lat wykonał kilkadziesiąt instrumentów.
Źródła
Źródła: Piotr Dahlig, Cymbaliści w kulturze polskiej, s. 62–64; Anna-Maria Słupczyńska, Janusz Paluch, „Było cymbalistów wielu…”, „Zarzewie” 1988, nr 52.
Jak cytować ten biogram
Piotr Krupski, „Kisarewski, Jan”, w: Cymbaliści tradycji wileńskiej i północno-wschodniego pogranicza kulturowego. Leksykon biograficzny, https://leksykon.cymbaly.com.pl/haslo/kisarewski-jan/, dostęp: .