Jakoveļs, Juoņs (1929–2009)

Łatgalski cymbalista i multiinstrumentalista z Meža Goldi w gminie Auleja. Gry na cymbałach zaczął uczyć się jako nastolatek, w połowie lat czterdziestych XX wieku, od kuzyna Jāzepsa Jakovelisa, grającego również na mandolinie. Następnie występował podczas wieczornych zabaw tanecznych oraz na weselach i innych uroczystościach. Grał także na mandolinie, harmonii, akordeonie i skrzypcach.

W ciągu około sześćdziesięciu lat wykształcił własny, wysoko oceniany styl. Prowadził melodię w sposób ciągły, wzbogacając ją figuracjami rytmicznymi i melodycznymi, a także łączył linię melodyczną z akordowym akompaniamentem. Posługiwał się również plektronem, prawdopodobnie przenosząc ten sposób wydobywania dźwięku z mandoliny. Charakterystyczne było ponadto wzbogacanie melodii powtarzanymi dźwiękami.

Jakoveļs sam zbudował swoje cymbały ze świerku, a pałeczki wykonał z klonu. Jako strun użył drutu pochodzącego ze starych przewodów telefonicznych. Jego instrument był strojony diatonicznie i miał dziewięć pasm strun, dających 18 dźwięków, po osiem jednakowo strojonych strun w każdym paśmie.

W grudniu 2004 roku w domu muzyka w Meža Goldi dokonano obszernego nagrania jego gry. Materiał wydano w 2008 roku na płycie Juoņs Jakoveļs. Cymbala, zawierającej 33 utwory. Nagrania dźwiękowe i towarzysząca im dokumentacja filmowa należą do najpełniejszych świadectw tradycyjnej gry na cymbałach na Łotwie.